Publicatie: 9 oktober 2026  

Zelden heeft een game me zo aan het denken gezet als Chants of Sennaar, niet door het verhaal of de personages, maar door het onderliggende idee. In Chants of Sennaar ben je vooral bezig met het leren van nieuwe talen. Nooit had ik verwacht dat het zo leuk en boeiend kon zijn om helemaal niks te begrijpen van wat iemand tegen me zegt. Om niet te snappen wat ik moet doen, waar ik heen moet, of wat de mensen om me heen precies willen. Laat me dat even uitleggen, want dit is een game die je echt niet mag missen.

In de game beklim je een soort toren van Babel, en elke keer als je etage hoger komt, staat er een nieuwe taal op je te wachten. Wat zo bijzonder is, is hoe goed de game hiermee om weet te gaan. Wanneer je begint aan de game, staat er een poppetje naar je te zwaaien, en boven zijn hoofd verschijnt een tekstballonnetje met een enkel pictogram. Het zal je niet al te veel denkwerk kosten om uit te komen bij de betekenis 'Hallo' van het pictogram.

Kennis is macht

Maar met een enkele begroeting kom je niet zo ver. En dus kijk je naar beelden, luister je naar gesprekken, bekijk je apparatuur, en onderzoek je de omgeving. Al snel zie je een hele hoop snippers van de taal in de vorm van andere pictogrammen. Je personage noteert ze netjes in diens notitieblokje, en het is aan jou om de betekenis te achterhalen. Dit is niet een heel vrijblijvend onderdeel. Je moet hier echt mee aan de slag.

Doe je dat niet, dan begrijp je niet hoe de wereld in elkaar steekt, waarom de soldaten zo boos doen, of de priesters je de toegang weigeren. Je moet begrijpen wie ze zijn, wat ze willen en wat je daar voor nodig hebt. Zo kun je bijvoorbeeld aan lichaamstaal wel zien dat die ene persoon iets kwijt is, maar als je niet weet waar hij of zij naar zoekt, kun je niet helpen.

Het is daarom een goed idee om elk hoekje en gaatje van de soms wat verwarrend in elkaar stekende, maar schitterend ogende, levels van Chants of Sennaar te onderzoeken. Misschien wijst iemand wel naar een zaag of hamer, zie je een beeld van een zanger, of ligt er een liniaal die je de cijfers kan aanleren. Overal waar je komt vind je stukjes info, die je relatief snel kunt samenvoegen tot een goed basisbegrip van de taal.

Moeilijk

Ik zeg relatief snel, want hoewel Chants of Sennaar de moeilijkheidsgraad goed opbouwt, wordt de game soms echt wel even pittig. Wanneer iemand ineens een stuk of vier zinnen richting jou uitspreekt, en je kent maar de helft van de woorden, dan is het knap lastig om deze persoon goed te verstaan.

Gelukkig werkt dat eerdergenoemde notitieblokje heel fijn. Jouw personage slaat alle pictogrammen op, en jij kunt daarbij typen wat jij denkt dat de oplossing is. Af en toe, wanneer je een bepaald setje aan pictogrammen hebt verzameld, krijg je in je notitieblokje een soort overzichtspagina met afbeeldingen die de betekenis van de pictogrammen uitbeelden. Als je hier de juiste pictogrammen plaatst, krijg je de definitieve betekenis.

Dat zie je ook terug wanneer je die pictogrammen gebruikt in de wereld: je ziet welk deel definitief vertaald is, en welk deel nog een gokje van jouw kant is. Uiteindelijk is het natuurlijk het doel om de taal van een bepaald level helemaal in de vingers te krijgen.

Kortom: je krijgt door het spelen van de game wat meer respect voor onze taal, hoe het werkt, hoe mooi het eigenlijk is

Wat het lastig maakt, is dat de taal steeds ingewikkelder wordt. Je begint dan wel met woorden als 'hallo', 'jij', en 'kist', als snel leer je ook meer abstracte begrippen, zoals 'verdriet' of 'meervoud' of 'vraag'. Het zal je verbazen hoe listig het is om dit soort meer ongrijpbare termen te leren, wanneer je de wereld om je heen niet goed begrijpt, en dingen soms te letterlijk wilt vertalen.

Extra denkwerk

Dat is ook precies waarom deze game zo bijzonder is: het geeft je wat extra denkwerk. Niet alleen binnen diens spelwereld, maar ook daarbuiten. Zelden sta je erbij stil hoeveel kennis we met elkaar delen, en hoe snel we daardoor met elkaar kunnen schakelen. Wanneer je die kennis van een gedeelde taal niet hebt, en de betekenis van de taal je ontgaat, hoe lastig het dan is om goed te functioneren.

Zo staat er op een gegeven moment iemand die zwijmelend in een spiegel te staren, en wanneer ik haar aanspreek spreekt ze twee zinnen uit. Ik herken enkel het woord voor 'ik' en dus vermoed ik dat ze iets zegt als 'ik ben mooi' of 'ik houd van mijn reflectie' of 'ik houd van spiegels'. Ik kies een optie, vul het in als mogelijke vertaling van het betreffende pictogram, en ga verder. Je merkt, vooral in het begin, dat je in de game veel te veel gaat vertrouwen op je aannames, waardoor je later volledig de mist in kunt gaan. Zo betekende dat pictogram niet 'spiegel' of 'reflectie' maar 'schoonheid' waardoor ik verder in het level totaal niet begreep waar mensen op doelden. Later ben je veel voorzichtiger met je vertalingen, ga je alles nauwkeurige bekijken, en probeer je de wereld beter te begrijpen. Kortom: je krijgt door het spelen van de game wat meer respect voor onze taal, hoe het werkt, hoe mooi het eigenlijk is.

Gelukkig is niet alleen dit taal-element erg mooi, ook de game zelf is een plaatje. Chants of Sennaar is een vrij rustig ogende game, met een onwijs sfeervol kleurenpallet en een hele hoop strakke lijnen. Elke laag van de toren heeft een eigen stijl die past bij de bewoners, zo is de militaire laag meer grijs, puntig, en rood, en is de kunstenaars etage rijk aan kleur en ronde vormen.

Die turbo strakke lijnen en minimalistische stijl komen echter overal terug, en dat zorgt voor een heel mooi geheel. Alle etages worden omlijst met een fijne soundtrack die over het algemeen heel rustig is, en alleen op bepaalde moment meer op de voorgrond treedt.

Sluipen en rennen voor je leven

Wie namelijk denkt dat dit een cozy game is, komt bedrogen uit. Niet alleen doordat je hier echt je grijze massa voor moet aanspreken, maar ook omdat er de nodige sluip- en actiemomenten in zitten.

Zo zul je de ene keer militairen moet ontwijken, voorbij wachters moeten sluipen, en hongerige monsters te slim af moeten zijn, wil je het avontuur tot een goed einde volbrengen. Dat zijn oprecht leuke stukken, die de gameplay ook lekker fris houden. Want het moet wel gezegd worden: de hele tijd woordenboek spelen is ook best vermoeiend. Door de slimme omgevingspuzzels en andere gameplay elementen blijft Chants of Sennaar de gehele tijd echt leuk en divers.

Fenomenaal

Het is ontzettend leuk om alle talen te leren, de puzzels te maken en de problemen van mensen op te lossen, maar op een gegeven moment vraag je jezelf wel af waar dit nou eigenlijk allemaal voor is. Even heb je het gevoel dat de game gewoon geweldig goed is in één truc: toffe taalpuzzels.

Maar er gaat meer schuil in de wereld van Chants of Sennaar: want wanneer je de talen onder de knie hebt, komt er ineens een heel mooie conclusie van het verhaal. Dan begrijp je waarom je nou al die talen aan het leren bent, want het nut is. Verklappen ga ik dat natuurlijk niet, maar ook het einde is iets wat je weer behoorlijk aan het denken kan zetten, zelfs lang na de aftiteling. Daarbij moet wel gezegd worden dat het einde qua puzzels wel best lastig is. Ook ondergetekende heeft er af te toe wat hulp bij moeten inschakelen in de vorm van een walkthrough, dat is toch wat jammer.

Veel mag het de pret niet drukken: Chants of Sennaar doet eigenlijk alles goed. Het heeft een hele mooie strakke look, een fijne soundtrack, ontzettend leuke puzzels, diverse gameplay, en een verhaal met onderliggende concepten waar je veel aan kunt hebben. Chants of Sennaar is een onwijs goede, unieke, game. Het is een kunstwerk dat je niet mag missen.

• Superliminal
• Her Trees Puzzle Dream
• Cryptmaster
• Botany Manor

Over deze site        Site map        Contact